30 maart 2019

Samen staan we sterk - armoede bestrijden

Geen enkel kind zou op moeten groeien in armoede

Dat klinkt simpel, zo gezegd, zo gedaan. Échte armoede: veel van ons kunnen zich er niet veel bij voor stellen, en nog minder beseffen dat armoede ook dicht bij huis te vinden is. Er zijn kinderen in Nederland die zonder ontbijt naar school worden gestuurd en met een nauwelijks gestilde honger gaan slapen. Voor die kinderen is er hopelijk een lichtpuntje, want zo'n tachtig organisaties en bedrijven hebben een nobele belofte gedaan: in 2030 moet geen enkel kind nog opgroeien in armoede.
Photo by Timothy Barlin on Unsplash
Eén op de negen kinderen leeft momenteel in armoede. Dat zijn bijna 400.000 kinderen. In de gezinnen van deze kinderen zijn er veel financiële zorgen, waardoor kinderen ook vaak niet deel kunnen nemen aan extra activiteiten binnen of buiten de school, zoals het beoefenen van een sport. En daarmee missen zij een belangrijk stukje sociale interactie, die juist zo belangrijk is op die leeftijd.
De deelnemende organisaties zijn ondertekenaars van de Alliantie tegen Kinderarmoede en verplichten zich daarmee om een steentje bij te dragen. Zo wil de Aldi overgebleven brood aan scholen doneren, zodat kinderen niet met honger in de klas hoeven te zitten, en is zorgverzekeraar Menzis bereid passende betalingsregelingen aan te bieden voor mensen met premieachterstanden.
De initiatiefnemers hopen dat de actie zich als een olievlek verspreid en dat meer bedrijven en organisaties een vuist willen maken tegen armoede.
Een belangrijke speler bij het aanpakken van dit probleem (400.000 kinderen is aanzienlijk) is de overheid. Ook zij zal haar steentje bij moeten dragen. Brood doneren aan scholen is natuurlijk een ontzettend goede actie, maar geen permanente oplossing die het probleem bij de kern aanpakt. De afgelopen jaren heeft de politiek van meerdere kanten al geluiden laten horen om mensen in de bijstand meer te ondersteunen, ook met het vinden van een nieuwe baan en dergelijke, maar alsnog zijn er veel schrijnende gevallen. Kinderen zouden hier niet de dupe van moeten worden.
Toch is dit geluid vanuit de hoek van bedrijven en organisatie al heel positief, en laat het zien dat de maatschappij wel degelijk iets aan dit ietwat stille probleem wil doen (je hebt vaak niet gauw door wat zich achter andermans voordeur afspeelt, en ook niet hoe de thuissituatie van een kind is). Het geeft vooral ook de boodschap: kijk wat je zelf kunt betekenen voor een ander!

Lees verder:



Wees lief,

Manon



Goed nieuws gevonden? Tip mij! Vul het contactformulier aan de rechterkant van de website in.